"Echte vreugde komt vanuit je kern, wees blij met wie je bent"
Sawatdee kaa iedereen! Onze stage in Chachoensao zit erop. Het was een fantastische stage! Vanaf nu blijven we op onze bekende stek in Bangsaen, Burapha University.
Onze week op stage vorige week zag eruit als volgt:
Maandag deed Katleen 3 bevallingen! Ze verliepen allemaal heel vlotjes. Anouk deed er 1 die ook zonder complicaties verliep. Die avond zijn we met Mai (onze collega en tevens onze goede vriendin) naar een klein restaurantje geweest waar we lekker westers hebben gegeten.
Na het eten bracht ze ons naar het park van Chachoensao. Dit was zo mooi! Ongelofelijk... ontzettend veel mensen aan het wandelen, sporten, gezinnetjes die er hun tijd doorbrachten. We hebben er de visjes eten gegeven. Hoewel.. zeg maar vissen! Het waren er zoveel en supergrote!
We wandelden rond 7 uur terug naar onze dorm en we hebben daar een filmpje gekeken op de laptop. Deze film hadden we geleend van Mai. Was wel heel gezellig!
Dinsdag deed Anouk een bevalling waarbij er vermoeden was op een verkeerde plaatsing van het hoofdje waardoor de bevalling bemoeilijkt zou worden. Katleen assisteerde haar en na de geboorte van het kindje bleek ons vermoeden over de plaatsing van het hoofdje juist te zijn. Maar alles goed en wel!
Katleen deed een bevalling waarbij de mevrouw na bleef bloeden, bleek ze een goede ruptuur te hebben! (Het was een heel groot kind!) 's Avonds waren we uitgenodigd door het hoofd van surgery. We hadden haar zoon al eens ontmoet toen we met Mai en haar vriendin op een marktje aten. We aten in een heel gezellig restaurantje. Mai was er ook bij. Op de Thaïse manier (op de grond bij een heel laag tafeltje) aten we verschillende gerechten gezamelijk tot onze buik bol stond!
De zoon van het hoofd sprak heel goed Engels dus we konden leuke gesprekken aangaan. We hebben veel gelachen ook, elkaar beetnemen hoort er nu ook bij! Er was live-muziek tijdens het eten en ze speelden bekende liedjes zoals Robin Williams met Angels, en zoveel meer, dat Anouk en ik een opwelling van geluk voelden, het is moeilijk te beschrijven. We hebben zoveel plezier!!
Woensdag hadden we met Mai afgesproken om een boottocht te maken over de Bang Pakong river. (ofzowiets) We hadden met het hoofd van de labour-room afgesproken dat we slechts een halve dag zouden werken. Het leek erop dat er die ochtend geen bevallingen zouden zijn. De vrouw die Anouk begeleidde was totaal niet in arbeid. Bij ons in België/NL zouden we deze vrouw terug naar huis sturen. Hier leiden ze de bevalling in.
De zwangere die Katleen volgde had 4 centimeter ontsluiting, het was haar 1ste kindje. De dokter brak de vliezen en wilde met een infuus starten om de weeën heviger te laten worden. De verpleging vroeg aan Katleen wat ze best zouden doen (!!), Katleen zei om te wachten omdat wij weten dat vliezen breken al voldoende kan stimuleren om de arbeid in gang te zetten. Desondanks werd het infuus gestart en binnen het uur had de vrouw 10 cm en kon bevallen. (Het was dus volledig onnodig, voelde wel goed voor Katleen dat zij het uiteindelijk bij het juiste eind had!) Anouk assisteerde Katleen bij de bevalling, precies zoals we het willen! Om 12 u zat onze dienst erop, hebben we snel even wat te eten gehaald en naar onze dorm om het daar op te smullen en ons klaar te maken voor onze uitstap. De boottrip was ongelofelijk tof! We hebben veel mooie foto's getrokken. Dan zie je pas hoe mensen eigenlijk leven. We hebben er foto's van bijgevoegd, het is bijna niet te geloven soms. Na de boottocht zijn we naar de Carrefour geweest (kennen ze hier dus!), we wilden voor de dienst iets kopen voor hen te bedanken voor de geweldige tijd die we er hebben gehad. We hadden al gemerkt dat ze een hele dag door eten en snoepen, we besloten dus om een mand op te vullen met allemaal lekkers. Ze konden er niet afblijven als we het gaven!
We aten weer samen met onze dikke vriendin Mai in hetzelfde restaurantje van maandag. Na het eten terug naar de dorm gewandeld en wat uitgerust, met muziek meezingen en gecomputerd.
Donderdag was er niet zoveel te doen op de verloskamer. Katleen deed een bevalling waarbij Anouk assisteerde. Later deed Katleen nog een bevalling met een student samen en was het weer een teaching-moment. Zalig!
Op het einde van onze shift om 4 uur was er een zwangere met 9 cm ontsluiting, Katleen bleef om de bevalling te kunnen doen. Anouk ging terug naar de dorm en zou om half 6 terugkomen zodat we samen met de collega's konden eten. De vrouw die Katleen begeleidde was nog steeds niet bevallen, volgens de vroedvrouw zou het een moeilijk geval zijn. We gingen daarom samen met onze vriendin Mai en een andere collega op de brommer naar een marktje waar we shopten en eten kochten. Terug aangekomen op de verloskamer, was de vrouw al 1 uur aan het meepersen. Wij trokken zoals echte professionals een roze overjas aan en een supersexy kapje op ons hoofd en ondersteunden de vrouw. Uiteindelijk werd de dokter gebeld en deze besloot over te gaan tot 'de zuiger'. Alles goed en wel met moeder en kind. Om half 10 zijn we naar onze dorm gegaan en lekker geslapen.
Vrijdag hadden de Thaïse zwangeren geen zin om te bevallen: een hele dag niets gedaan. We hebben 's middags uitgebreid gelunched met de collega's en over alles en nog wat gepraat. Het was supergezellig, maar iedereen voelde dat het afscheid dichterbij kwam. Onze vriendin Mai was die dag opvallend stilletjes. Om half 3 mochten we onze zak gaan pakken, amai wat een hoop dat we bijhadden!! Daarna gingen we naar de verloskamer voor het echte afscheid. Het viel zo zwaar! We hebben het er zo naar onze zin gehad... Zeker het afscheid van Mai was niet gemakkelijk, ze is een echte vriendin geworden. Het scheelde niet veel of er waren traantjes bij te pas gekomen!
Doordat we veel spullen bijhadden, stelde het hoofd van de dienst voor om ons met haar auto naar onze dorm hier in de universiteit te brengen, heel erg lief!
Onze eerste verloskamerstage zit erop en we hebben er een enorm leuke tijd gehad. We hebben heel veel geleerd van hen en zij ook van ons. Dit is exact wat we wilden bereiken! We zijn toch ook wel heel benieuwd naar de andere ziekenhuizen omdat iedereen hier er zo positief over is... We zullen zien.
Vrijdagavond hebben we op het strand doorgebracht met een lekker fris Singha-biertje met het nodige gelach en gebabbel. We hebben onze fietsen ook gekregen, maar die zijn afgestemd op de thaïse vrouwtjes (gemiddeld 1.57 m). Onze knieën zitten onder onze oksels met andere woorden. We hebben bij een plaatselijke fiets-brommer garage ons zadel en stuur hoger laten zetten, dus nu lijken we in plaats van peuters, kleuters op de fiets. Toch al een verbetering... En pijn dat we hebben aan onze zitbeenknobbels! Aiaiai! Zaterdag hebben we een hele dag met onze fiets op stap geweest. We proberen zoveel mogelijk van de omgeving hier te verkennen en de mooie plaatsjes te ontdekken en wees maar gerust dat we die gevonden hebben! We zijn naar de 'Monkey-mountain' gefietst, langs de zee. Heel grappig: het land is hier vlak en er staan ineens 2 heuvels, Monkey-mountain dus. En jaja, aapjes zaten er genoeg! We bleven er toch een eind vandaag of als we erlangs moesten fietsen was het op een sneller tempo. Ze proberen je vanalles af te pakken (we hadden al een geluk geen handtas mee). Schattig vanop een afstand! We aten daar in een mooi restaurantje met zicht op de zee superlekkere gamba's. Onderweg naar het strand voor een biertje hadden we de grootste lol: onze sturen staan iedere 5 minuten schots en scheef! Op het strand aangekomen hebben we (weeral) genoten van een lekker Singha-biertje...
Zondag hebben we uitgeslapen en ook met de fiets rondgereden. Een superlekker ijsje gaan eten, amai vingers aflikken! Vroeg proberen te gaan slapen, maar het is hier zo warm!! Het lukte ons niet echt goed.
Vandaag naar Si Racha ziekenhuis gegaan voor de 2de dag, we lopen daar nu de komende 4 weken stage op de verloskamer. Het is totaal anders dan het eerste ziekenhuis, we moeten vragen of we iets mogen doen. We mogen vooral observeren, dit bevalt ons niet helemaal. We zullen zien wat het geeft.... Het hoofd van de afdeling geeft ons in ieder geval een goed gevoel! We hebben ook een echte Thaïse massage gehad! In het ziekenhuis zijn er studenten die zich met de alternatieve geneeskunde bezig houden. Amai maar dat is nog eens een massage!! Ze duwen heel hard door en dat voelt niet altijd even prettig, maar zo ontspannen achteraf!! Zalig! Om nog eens over te doen!
We zitten hier nu al een kleine 6 weken en we vervelen ons geen moment zoals jullie al wel is opgevallen! Thailand is een geweldig stageland ook, we hopen dat het in de toekomst een optie blijft voor onze school, zodat andere studenten hetzelfde kunnen meemaken als ons. Het is onbeschrijfelijk. We kunnen jullie een idee geven met onze verhalen en foto's, maar het meemaken geeft een heel ander gevoel.
Enjoy the pictures, love you all!
Reactie () |
|
|
|
|
 |
